موضوع مدیریت بحران در حوزه های مختلف مطرح است. سازمان ها به عنوان یکی از اجزای اصلی جامعه امروزی نیز از این امر مستثنی نیستند. مقاله حاضر به بررسی انواع بحران در حوزه سازمان می پردازد. مدیران پیشرو تلاش می کنند تا با استفاده از یافته های مدیریت بحران سازمانی و تلفیق آن با دستاوردهای مدیریت استراتژیک و مدیریت سیستم های کنترل، از امواج خطرناک پیش بینی نشده، اجتناب کنند. مقاله در ابتدا تعریف بحران سازمانی را مطرح می‌سازد، سپس با بیان انواع طبقه بندی بحرانها، تعریف مدیریت بحران و ضرورت آن، بحث را به طرف مدل های مدیریت بحران و نهایتا یک چارچوب استراتژیک برای آن سوق می دهد و نتیجه گیری می‌کند.

وظيفه‌ مديريت‌ بحران‌ اتخاذ تصميمات‌ موثر براساس‌ اطلاعات‌ صحيح‌ درجهت‌ كاهش‌ خسارات‌ و كنترل‌ سريع‌ بحران‌ است.
بايد در تمام‌ برنامه‌ريزيهاي‌ بحران‌ جايي‌ را براي‌ موقعيتهاي‌ پيش‌بيني‌ نشده‌ درنظر گرفت.
بحران‌ عبارت‌ است‌ از وضعيتي‌ كه‌ نظم‌ سيستم‌ اصلي‌ يا قسمتهايي‌ از آن‌ را مختل‌ كرده‌ و پايداري‌ آن‌ را برهم‌ زند.
غافلگيري‌ اولين‌ عامل‌ مخرب‌ در بحرانهاست.
تصميم‌گيريهاي‌ مهم‌ همواره‌ از ضروريات‌ بحران‌ در لحظات‌ اول‌ است.
اتخاذ تصميمهاي‌ درست‌ به‌هنگام‌ بروز بحران‌ به‌ دسته‌بندي‌ و اقعيتها بستگي‌ دارد.
بحران‌ چيزي‌ جز تجلي‌ برخورد تمام‌ عواملي‌ كه‌ يك‌ مرتبه‌ از حالت‌ نظم‌ به‌ حالت‌ بي‌نظمي‌ درآمده، نيست.
هيچ‌ بحراني‌ شبيه‌ ديگري‌ نيست‌ و درك‌ تشابهات‌ كليدي‌ براي‌ برنامه‌ريزي‌ به‌منظور رويارويي‌ با آن‌ و تخفيف‌ اثرات‌ سوء بسيار ضروري‌ است.
دولتها و شركتها به‌ شناخت‌ روشهاي‌ برخورد با تغييرات‌ ناگهاني‌ روي‌ آورده‌اند و مديريت‌ بحران‌ بخشي‌ از تمام‌ برنامه‌هاي‌ استراتژيك‌ آنها شده‌ است.