محموله هوایی بعنوان تحویل محموله از طریق باربری تعریف شده است. تجارت باربری هوایی در اوایل دهه 1950 بعنوان تولید تجاری مسافران هوایی، آغاز شده است. فقط در 1975، تجارت بصورت مستقل وارد عمل شده و سوداگرا شده است. در خواست نقل و انتقال هوایی محموله بطور چشم گیری در چند سال گذشته، به دلیل اینکه چرخه حیات تولید کوتاهتر و درخواست تحویل سریعتر شده، افزایش یافته است.صنعت حمل، به زنجیره تامین صنعتی پیوسته است، که شامل: خطوط هوایی، گمرکات، خدمات زمینی، متصدیان حمل و نقل هوایی، واسطه ها، نقل و انتقالات محلی پایانه های حمل محموله هوایی، مراکز توزیع و خدمات سریع بین المللی یکپارچه، می شود. در میان این موارد، پایانه های حمل محموله هوایی، در زنجیره تامین حمل هوایی، بحرانی هستند.

 پایانه حمل هوایی محموله، دارای سه مصرف کننده است- خطوط هوایی، اپراتور پایانه حمل هوایی محموله و نمایندگان متصدیان حمل و نقل که توزیع کنندگان اصلی درآمد پایانه های محموله هوایی هستند. اپراتور پایانه هوایی محموله، بایستی نیازهای نمایندگان متصدیان حمل و نقل را در طراحی تسهیلات جدید یا خدمات جهت ارائه بهترین سرویس به مصرف کنندگان خود، شناسایی کند. بنابراین، کارت امتیاز متوازن (BSC) جهت رویارویی با نیازهای مشتریان، کارکنان و سهامداران، طراحی شده است. مضاف بر این گسترش عملکرد کیفی (QFD) جهت حصول اطمینان یکجا از تولیدات/ خدمات، در طی مدت طراحی فرآیندها، بکار برده می شود.

در سال هاي اخير به علت افزايش روزافزون رقابت ،جهاني شدن ، انفجار تکنولوژي ،دانش سازماني ، خلق دانش و توانايي  نوآوري  به عنوان  فاکتورهاي  غالب  رقابتي ظاهر شدند.

در نتيجه سازمان ها بر آن شدند  تا تحقيقاتي  فراتر از امور مالي  سنتي  انجام دهند و بيشتر روي اجراي متري مربوط به مشکلات سهل تري که افراد و جريان ها رااحاطه کرده ، کساني که نقاط قوت و ضعف آنها در ترازنامه منعکس نميشود، تاکيد کنند. درک نياز به يک سيستم مديريتي مکمل، کميت هاي سنتي را  بيشتر  به  اجراي  کيفي مطلق پيوند مي دهد.